"Ben de izledim" Anlayışını Reddediyoruz!

Tiyatro sahneleri son yıllarda bir yanda binlerce lira ödenip sadece şöhretli isimleri görmek için gidilen devasa prodüksiyonlara, diğer yanda ise kurum tiyatrolarının süzgeçlerinden geçe geçe sivriliğini ve anlamını kaybetmiş işlere sıkışmış durumda. Sırf popüler olduğu için gidilen, bittikten sonra hiçbir sanatsal tatmin sağlamasa da sadece "ben de izledim" diyebilmenin bir statü göstergesine dönüştüğü bu yüzeysel tüketim kültürünü reddediyoruz.

Biz, bu gösterişin ve güvenli limanların yerine rotamızı doğrudan bağımsız tiyatrolara çeviriyoruz. Çünkü bağımsız sahnelerde sonu bilinen konforlu hikayelerin rahatlığı yoktur; bugünün yakıcı dertleriyle ve sokağın çıplak gerçekliğiyle yüzleşirsiniz. Devasa ve steril salonların uzağında, oyuncunun nefesini hissettiğiniz o sahnelerde seyirci ile oyun arasındaki tüm engeller kalkar. Seyirci, şovun pasif bir tüketicisi olmaktan çıkıp o atmosferin doğrudan tanığı haline gelir.

Fuaye Ankara olarak biz; sadece izlenip tüketilen değil, bittikten sonra üzerine uzun uzun düşünüp tartışabildiğimiz işleri seviyoruz. Tiyatroyu salt eğlenceli zaman geçirme aracı olarak görmüyor; zihnimizi zorlayan, alışkanlıklarımızı yıkan ve tiyatronun o eşsiz birliktelik hissini yaşatan oyunların peşine düşüyoruz. Tiyatronun geleceğinde seyirci tercihlerinin ne kadar belirleyici olduğunu da biliyoruz; seyirci yüzeyselleştikçe, bunu fırsat bilen, büyük sermayelerle fonlanan, içi boş projeler de artacaktır. Eğer rahatınızın kaçmasına, sarsılmaya ve sahnede söylenen sözün ağırlığını bizimle birlikte tartışmaya hazırsanız, sizi şov merkezleri yerine tiyatro sahnelerindeki sahici dertlere bekleriz.